Werkgever in de procesindustrie
Soms neem je een grote stap en twijfel je al in het vliegtuig. Zo ging het bij Karan. Hij liet zijn familie en vrienden in Suriname achter om in Nederland verder te groeien. “Ik zat in het vliegtuig en ik wilde terug”, vertelt hij. Toch zette hij door. Via Processionals begon hij als procesoperator bij ICL. Nu is hij daar productiemanager.
Met een schrift en een pen
Karan is 28 en trots op zijn Surinaamse roots. Na zijn VAPRO-opleiding ging hij Process Engineering studeren. Op zijn negentiende begon hij daarnaast in de mijnbouw. Hij kwam in een productiegroep van dertig man en was de jongste. “Mijn grootste angst was werken met oudere mensen”, zegt hij. Hij liep mee, leerde en schreef alles op. “Je zag me altijd met een schrift en een pen lopen. Elke kabel moest ik kennen. Ik probeerde alle coderingen uit mijn hoofd te leren.”
Binnen een jaar werd hij acting supervisor. “Toen moest ik leidinggeven aan diezelfde mensen.” Later werd hij engineer en hield hij toezicht op dammen en de waterzuivering. Toch zag hij een grens. Zijn grote wens was eigenlijk om voor zijn werk naar Amerika te verhuizen. Maar hij kwam er al snel achter dat het bij bedrijven daar tientallen jaren kon duren voordat je manager werd. “Ik dacht: dat is veel te lang.”
Zelf aan de bel trekken
Toen zijn zus naar Nederland ging, wilde Karan die stap ook zetten. Hij zag berichten van anderen die via Processionals waren gekomen en ging zelf aan de slag. “Ik voegde iedereen van Processionals toe op LinkedIn en stelde mezelf voor met een lange tekst. Dit ben ik, dit zijn mijn kwaliteiten.” Alex reageerde direct. Dezelfde week volgden twee gesprekken. “Het ging zo snel. Binnen twee maanden was alles geregeld.”
Afscheid nemen viel zwaar. “Een paar dagen voor vertrek voelde ik het echt” De eerste maanden had hij heimwee. Gelukkig was zijn huisvesting snel geregeld via een goede vriend, die woonruimte voor hem had in Alkmaar. Dat maakte het iets makkelijker. Hij vulde zijn tijd met koken, sporten en kickboksen. In de sportschool leerde hij Pierre kennen. “Zijn gezin is mijn familie hier geworden. Elke zaterdag eet ik bij hen.
”Ook Processionals hielp mee. Toen een afspraak bij de gemeente misging, moest hij een maand wachten op de volgende. “Ze hebben binnen een dag gehandeld. De volgende dag kon ik me inschrijven.”
“Ik hou niet van klagen”
Op 21 juli 2025 begon hij bij ICL. “Om 8.47 uur was ik hier”, lacht hij. Hij startte bewust als procesoperator. “Ik wilde eerst de fabriek leren kennen. Als je direct op een stoel gaat zitten, heb je geen beeld hoe het werkt.” De eerste weken waren lastig. Het werk ging anders dan hij gewend was en hij twijfelde of hij moest blijven. Hij belde Alex vanuit de auto. Die bleef daarna regelmatig appen: lukt het nog?
Een boek gaf de doorslag. “Ik zat een dagje thuis en las Rijke pa, arme pa. Toen dacht ik: je moet je capaciteiten laten zien.” Hij schreef procedures, maakte zijn overdrachten gedetailleerder en dacht mee in projecten zoals de waterzuivering. “Ik hou niet van klagen. Als je iets aankaart, kom met een oplossing.”
“I got my spark back”
In december solliciteerde hij op een managersfunctie. Iemand anders kreeg de plek. “Als iets voor jou is, is het voor jou. Zo ben ik opgegroeid.” Een paar maanden later volgde een gesprek voor productiemanager. In juni kreeg hij het bericht, en hij mocht starten op de dag voor zijn verjaardag. “Dat zag ik echt als een cadeau.”
Als productiemanager is Karan verantwoordelijk voor de dagelijkse aansturing van het 24/7-productieproces. Hij geeft leiding aan de wachtchefs en bewaakt de productieplanning, processtabiliteit, productkwaliteit, kwantiteit, veiligheid, milieu en kosten. Bij afwijkingen en storingen bepaalt hij samen met de Technische Dienst en andere disciplines de prioriteiten, volgt hij de voortgang en stuurt hij op een zo hoog mogelijke beschikbaarheid van de installaties. Daarnaast werkt hij aan de opleiding en ontwikkeling van medewerkers, duidelijke rapportage, kennisborging en structurele procesverbeteringen. Veiligheid en milieu vormen daarbij vaste uitgangspunten. Karan vervult een voorbeeldrol, ziet toe op de naleving van veiligheids-, Arbo- en milieuvoorschriften en stimuleert verbeteringen die risico’s verminderen en de milieubelasting van het productieproces beperken.
In zijn manier van leidinggeven doet Karan wat hij als operator zelf miste. Elke vrijdag stuurt hij een mail om iedereen te bedanken. Bij drukte staat hij zelf in de fabriek. “Even vies als een operator. Dat waarderen ze.” Werkinstructies schrijft hij samen met de operators. “Ik zeg altijd: jij bent de auteur. Ik zet het alleen op papier.” Volgens hem is communiceren het belangrijkste. “Je mag nooit moe worden van praten.” Inmiddels voert hij ook zelf sollicitatiegesprekken. “I got my spark back. Ik was gemaakt voor leidinggeven.”
Karan twijfelde in het vliegtuig en tijdens zijn eerste weken, en motiveerde zichzelf steeds opnieuw. Wil jij ook de stap zetten naar een plek waar je kunt doorgroeien? We denken graag met je mee. Neem contact met ons op of bekijk onze vacatures.
